Nauki humanistyczne a medycyna
Medycyna narracyjna
Początki medycyny narracyjnej sięgają lat 90. XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Za jej twórczynię uważa się Ritę Charon – lekarkę i literaturoznawczynię z Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku. Medycyna narracyjna to podejście w medycynie, które podkreśla znaczenie historii pacjenta – jego opowieści o chorobie, emocjach, doświadczeniach i kontekście życia – jako ważnego elementu diagnozy i leczenia. Lekarz słucha tego, co i jak pacjent opowiada o swoim stanie. Wykorzystuje m.in. narzędzia z literaturoznawstwa i humanistyki (analizę tekstu, pisanie refleksyjne).
----------------
Filozofia medycyny w ujęciu prof. Andrzeja Szczeklika
„Spójrzmy na esencjalną sytuację medycyny, która odsłania istotę tego zawodu. Jest nią spotkanie dwóch ludzi. Chorego z lekarzem. Na wołanie chorego o pomoc lekarz odpowiada, zwykle nie głosem, lecz uśmiechem, gestem, mówiąc: „Stanę obok ciebie. Nie opuszczę cię. Razem spojrzymy w twarz śmiertelnemu niebezpieczeństwu”. Wołanie chorego staje się dla lekarza powołaniem. Wówczas to wołanie wchodzi w mit. Lekarz i chory zaczynają śnić ten sam, pradawny sen. Razem ruszają na poszukiwanie eliksiru życia”, s. 41.
---------------------
Pozytywny wymiar choroby: potraumatyczny wzrost
Czy choroba może nieść ze sobą także pewien pozytywny wymiar? W psychologii mówi się o wzroście potraumatycznym (post-traumatic growth). Nie oznacza to idealizowania cierpienia lub przekonania, że choroba była „potrzebna”. Badania dowodzą, że niektórzy ludzie doświadczają realnych, trwałych zmian na lepsze mimo choroby np. zmiana hierarchii wartości, pogłębione relacje, większe poczucie siły wewnętrznej, nowa perspektywa na życie, rozwój duchowy lub egzystencjalny. Pojawieniu się pozytywnego wymiaru choroby sprzyja: możliwość opowiedzenia swojej historii, podejście refleksyjne, czas i bezpieczeństwo, wsparcie emocjonalne.
-------------------
Homo medicus. Narracje humanistyczne w naukach medycznych
Kultura Współczesna. Teoria, Interpretacje, Praktyka nr 4(107)/2019
Medycyna humanistyczna, antropologia medyczna, medycyna narracyjna, filozofia medycyny i fenomenologia medycyny... Wymienione nurty próbują wprowadzić nowe sposoby rozumienia choroby, ciała i życia w medycynie. Perspektywa humanistyczna akcentuje podmiotowość pacjenta, chorobę traktuje jako doświadczenie społeczne, a ciało jako środek odczuwania i rozumienia świata (ze wstępu dr Marty A. Chojnackiej i dr. Tomasza M. Markiewki).
https://nck.pl/wydawnictwo/kultura-wspolczesna/archiwum/42153076